Na in totaal bijna een maand door Thailand getrokken te hebben is het tijd voor een nieuwe uitdaging: Maleisië. Het wordt een 14 uur durende rit van minivans, bussen, taxi's en te voet voordat we in Kuala Besut aankomen waar we in een veel te duur hotel moeten slapen omdat alles vol zit. Niet echt een goed begin van Maleisië maar daarna wordt alles beter...

Paradise on Earth
De dag daarna staan we vroeg op en gaan we met een speedboot naar de Perhentian Islands, 21 kilometer uit de kust, waar we kiezen voor het populaire Long Beach op Perhentian Kecil. Hagelwit strand, super blauwe zee en een hele relaxte sfeer. Alleen; de hutjes op het strand zijn ver boven ons budget.. Creatief denken is dan de oplossing! De komende 6 nachten slapen we afwisselend op het strand onder een strandtentje, parasol of bij het duikcentrum op een bankje. Geweldig leuk en kostenbesparend!

Deze dagen op het eiland vullen we voor een deel afzonderlijk van elkaar in, Gijs gaat namelijk zijn PADI (open water duikbrevet tot 18 meter) halen. Elke dag een behoorlijke portie theorie en vijf duiken later is Gijs geslaagd voor zijn PADI Open Water! Siets vermaakt zich in de tussentijd met snorkelen, zonnen, volleyballen en voetballen met een groep leuke Engelsen waar we deze dagen mee op trekken en chillen met Eveline, een Belgisch meidje dat aan het werk is op het eiland (wat wil zeggen: 2 armbandjes per dag maken voor een rastaman en daar gratis kost en inwoning voor krijgen).
De avonden brengen we vooral in de Monkey Bar door, een kroeg waar elke avond dezelfde band dezelfde muziek speelt en waar je je tegoed kunt doen aan de beruchte Monkey Juice: rum-cola. De laatste avond van de Engelsen maken we er een mooi feestje van inclusief de nodige flessen wodka, buckets Monkey Juice en belachelijke dansmoves. Wat een TOP-avond! Om 5 uur 's morgens duiken we onze lakenzak op het strand in waar we 2 uur later op bizarre wijze gewekt worden door een local omdat die ons compleet de huid volscheldt dat we op het strand geslapen hebben.
De laatste dag op het eiland vertrekken de Engelsen en het afscheid valt behoorlijk zwaar, vooral omdat we zo ontzettend veel lol en plezier met deze gasten gehad hebben. Maar goed, ook dat hoort bij reizen en wij vertrekken de dag daarna ook van dit schitterende eiland. De Perhentians: paradijs op aarde en voor ons een speciaal plekje in ons hart...

Rumble in the jungle
Voordat we aan ons jungleavontuur in de Taman Negara *het grootste tropische regenwoud van Azië met een grootte van 4343 km2* beginnen brengen we eerst een bezoek aan het ziekenhuis omdat Gijs tijdens zijn duikavontuur een oorontsteking opgelopen heeft. Anderhalf uur later en €12,50 armer voor een consult en vier soorten medicijnen staan we weer buiten. Deze avond nemen we afscheid van Lyn die naar de Cameron Highlands vertrekt en wij vertrekken met de jungletrein naar Centraal-Maleisië voor onze portie jungle.
Ondanks dat lopen niks voor ons is besluiten we het er toch maar weer op te wagen: nóg een jungletrekking. En het werd er één in het kwadraat!
De eerste dag hiken we 5,5 uur berg op, berg af waarbij we over boomstammen klimmen, aan touwen omlaag abseilen en door de dichtbegroeide jungle klauteren. Het is behoorlijk afzien, ook omdat de luchtvochtigheid zo hoog ligt dat het zweet werkelijk uit alle poriën van je lichaam komt. Helaas zien we op een aantal reuzenmieren, spinnen en bloedzuigers niet veel aan tropische dieren voorbij komen. Wel passeren we halverwege nog een Orang Asli-dorpje: een dorp bevolkt door een inheemse stam die nog zo primitief en op zichzelf leeft en waar we een bezienswaardigheid op zich zijn. Samen met Emma en Laura, twee Franse zusjes, bikkelen we het laatste stuk naar onze hide ‘Bumbun Kumbang' (nee, het is geen Oosters Conimex-gerecht). Een hide is een primitieve hut op palen op ongeveer 10 meter hoogte met een groot open raam zodat je 's nachts alle beesten kunt zien. In de hide staan zes stapelbedden (zonder matras) en uiteindelijk verblijven we hier met 11 man. De geur die uit deze hide kwam na een volle dag trekken door de blubber, modder en in de hitte zullen we jullie besparen... Prettig was het in ieder geval niet. Wel is het een gezellige mengelmoes van Canadezen, Denen, Russen, Fransen en Nederlanders. We eten ons meegebrachte pakketje rijst en ondanks dat we het plan hadden om wilde dieren te spotten vallen we vanwege de regen die op het dak klettert en de lange tocht van vandaag al vrij snel in slaap.
Behoorlijk geradbraakt worden we wakker, we pakken onze spullen en maken ons op voor een zware tocht terug naar het dorp. Het begin is al meteen goed: door de hevige regenval van de nacht daarvoor is de rivier behoorlijk gestegen en juist die rivier moeten wij over! Na eerst de Canadezen zien ploeteren *en met tas en al in het water zien vallen* pakken wij het slimmer aan en lopen we op blote voeten maar met het water tot de heupen door de rivier. De rest van de dag is het nog erger door de blubber lopen dan de dag daarvoor maar de tocht terug is gelukkig een stuk minder zwaar. Halverwege de dag komen we drijfnat in Kuala Tahan (het begindorpje van de trekking) aan en zijn we blij om de kleren van de trekking uit te kunnen doen en lekker met de voeten omhoog te gaan zitten. 's Avonds liggen we dan ook vroeg in bed maar niet alleen vanwege de trekking; om 2 uur 's nachts gaat de wekker weer en staan we op om midden in de nacht door de jungle naar een restaurantje op het water te gaan om het Nederlands Elftal te kijken. En dan blijkt dat Nederlanders óveral zijn want samen met zo'n 25 Nederlanders zien we het Nederlands Elftal de finale bereiken ten koste van Uruguay!!
De dag daarna slapen we lekker uit en trekken we voor de laatste keer de wandelschoenen aan maar deze keer voor een korte hike naar de Canopy Walkway. Dit is een loopbrug met een lengte van 530 meter op 45 meter hoogte dwars door de jungle. Het is een relaxte tocht, vooral omdat de meeste trekkers 's morgens al zijn geweest, en een mooie afsluiter van ons avontuur in de jungle van Maleisië.

Kuala Lumpur: city of skycrapers
Als we tegen de middag aankomen in deze wereldstad droppen we onze spullen bij Birdsnest, een supermooi en gezellig guesthouse midden in hartje Chinatown. Allebei hebben we erg uitgekeken naar deze wereldstad met haar culturele diversiteit; van Indiërs, Moslims, Maleisiërs en hippe Westerlingen in te korte rokjes en broeken. Vier volle dagen spenderen we in de hoofdstad van Maleisië waar we een rondje maken door Chinatown met haar verschillende namaakspullen en heerlijke straattentjes en Little India met alle gesluierde vrouwen in mooie sari's en biddende mannen midden op straat.
De wereldberoemde Petronas Towers laten we natuurlijk niet aan ons voorbijgaan en we bezoeken deze immense en indrukwekkende torens zowel ‘s avonds als overdag. 's Avonds verlichten de twee torens de hele omgeving en overdag steken ze fel af tegen de blauwe lucht. Het heeft nog wel wat voeten in de aarde gehad voordat we de Twin Towers konden bezoeken: 's morgens om half 7 ging de wekker en om half 8 stonden we samen met ongeveer 200 andere bezoekers in de rij voor kaartjes. Elke morgen om half 9 gaat het loket open en worden er gratis 1400 kaartjes weggegeven waarbij je op gezette tijden de brug op de 41^e verdieping kunt bezoeken. Uiteindelijk kunnen wij 's avonds om 6 uur de brug op en helaas regent het waardoor het uitzicht niet je van het is maar het was toch een bezoekje waard. Wel bezoeken we ook nog een expositie over de Petronas Towers en zo zijn we nu te weten gekomen dat Gijs 260x in de torens past qua lengte en Siets 279x.
Als we de metro terug willen nemen naar Chinatown blijkt dat deze niet rijdt door noodweer. Dan maar met de bus maar voordat we bij de bushalte aankomen zijn we doorweekt. Een gammele bus zet ons na een uurtje weer af in Chinatown en we eten weer op straat voordat we vroeg teruggaan naar het guesthouse. We willen namelijk weer eens 's nachts opstaan voor Uruguay - Duitsland maar dat plan mislukt dus we slapen lekker uit. De laatste dag in Kuala Lumpur besteden we met een bezoekje aan een mega shoppingmall; zo groot dat er zelfs achtbanen door het winkelcentrum lopen. We wagen ons aan een potje bowling op één van de 48 (!) banen die het bowlingcentrum rijk is en we laten in het midden wie de winnaar van vandaag geworden is... Kuala Lumpur: groot, groter, grootst en alles kan hier!
Na een maaltijdje bij de Reggae Bar *gerund door echte Jamaicaanse rasta's* gaan we terug om in het guesthouse met wat gasten die we op de Perhentians ontmoet hebben te chillen voordat we ons opmaken voor the biggest game ever!

Finale: Nederland - Spanje......
Vannacht is het dan zover: samen met een andere Nederlandse jongen hebben we de afgelopen dagen flink lopen lobbyen om zoveel mogelijk Nederlanders op één plaats bij elkaar te kunnen krijgen voor ‘le grand final': Nederland - Spanje! Mochten ze winnen dan weten wij dat het in Nederland één groot feest is maar wij hopen er hier in Kuala Lumpur ook een mooi feestje van te maken. Of het dat geworden is lezen jullie de volgende keer...

* Voor een filmpje van onze voetbalkunsten op het strand van de Perhentians moet je even hier klikken.