Met al onze tassen stapten we ongeveer 2 weken geleden in een overvolle bus naar het busstation van Quito en zijn we blij deze drukke en niet al te veilige stad te kunnen verlaten. De bus brengt ons naar Latacunga waar we de Engelse Rachel en Nieuw-Zeelandse Vicky ontmoeten en met hen hebben we de komende week erg veel lol in het midden en zuiden van Ecuador.

The Quilotoa-Loop
Met een lokale bus komen we na drie uur hobbelen in Isinlivi aan en we vallen met de neus in de boter; een schitterend hostel met uitzicht op de Andes doemt voor ons op. Samen met Rachel (die in alle haast in de bus een zak uien van een local meenam in plaats van haar eigen tas) en Vicky lachen, gieren en brullen we wat af op de vooravond van onze start van de trekking naar Chugchilán; een dorpje in de middle of nowhere en gelegen hoog in de Andes.
De volgende morgen gaan we vol goede moed op weg en dat Rachel heerlijk klunzig is laat ze zien door tegen een uithangbord aan te lopen, te struikelen over haar eigen voeten en tot overmaat van hilariteit tot aan haar knieën in de koeienstront te gaan staan. Voor ons dus hilarische momenten tijdens de zes uur durende trek door een schitterend landschap. Onderweg passeren we verschillende kabbelende riviertjes, kleine schattige dorpjes en locals met bagage op hun rug waar je u tegen zegt. Tegen het einde van de dag komen we in een mooi hostel in Chugchilán aan en ook daar hebben we weer een erg gezellige avond met de alle toeristen die daar verblijven. Dag 1 van de trekking is meer dan geslaagd want we hebben het idee door een stukje ongerept Ecuador te lopen!
De dag daarna pakken we het slimmer aan; in plaats van het tegen een berg op buffelen van 3900 meter hoogte laten we het werk over aan een viertal paarden die we voor een klein bedrag huren inclusief gids *die meer geïnteresseerd is in Rachel dan in het laten galopperen van onze paarden* Ruim drie uur zitten we op een paard en kunnen we heerlijk genieten van de vergezichten. Tegen het begin van de middag komen we bij het uiteindelijke doel aan; de krater van Quilotoa. En dat het de trek waard was is duidelijk! We picknicken aan de rand van de krater voordat we een stoffige pick-up terug naar de hoofdweg nemen van waar we de lokale bus naar Latacunga terugnemen. Vroeg in de avond komen we hier aan en na een heerlijke maaltijd vallen we alle vier doodmoe in slaap op de schappelijke tijd van half 8 in de avond...

Fiësta's in Baños
Uitgerust stappen we de dag daarna de bus in naar Baños en aangezien we een volle zak vuile was hadden van de trekking leggen we die boven in het bagagerek neer. Honderd keer zeggen we tegen elkaar dat we die niet moeten vergeten... We worden halverwege de reis ineens uit de bus gezet omdat we over moeten stappen. Zo gezegd, zo gedaan, alleen; op het moment dat we de andere bus instappen realiseren we ons dat de zak was nog in de andere bus staat! Gijs spreekt ineens vloeiend Spaans en op slippers rent hij de bus achterna en met een beetje geluk *dwing je blijkbaar toch af* hebben we onze vuile was weer terug! Zonder verdere problemen komen we in Baños aan en wachten we tot Rachel en Vicky ook arriveren. Samen met hen chillen we heerlijk in Baños, lachen we wat af en drinken we de nodige Piña Colada's, Bob Marley's en Cuba Libres de komende dagen...
Naast de kroegen, terrasjes en restaurantjes in Baños ondernemen we ook nog twee uitdagende activiteiten. De eerste is meteen de meest spectaculaire; wildwaterraften! De rivier in de buurt van Baños staat bekend om haar mooie en goede rapids en dat hebben we geweten ook. De instructeur verzekert ons ervan dat er tijdens de rapids met een categorie van 3+ en 4 niks mis kan gaan maar ondertussen komen we wel vast te zitten in een rapid en loopt onze boot onder water. We gillen het uit, maar dan van plezier want dit is waar we voor gekomen waren. Onze boot vol Spanjaarden en Ecuadorianen heeft het woord ‘peddelen' niet uitgevonden en juist daarom is het zo hilarisch (filmpje zie hier). Na bijna 9 maanden reizen krijgen we het voor elkaar om de ene adrenalinerush de ander te laten opvolgen (en we zijn er nog lang niet op uitgekeken)! 's Avonds duiken we (weer) de kroeg in maar nu samen met een aantal andere reizigers die we ontmoet hebben en de leuke gasten van Geotours.
De volgende dag staat een mountainbike trip gepland langs de weg van de watervallen, de Camino de las Cascades. Helaas is het 's morgens nogal druilerig weer waardoor we pas rond de middag vertrekken, maar wel met 7 man sterk. Naast Vicky en Rachel die ons blijven stalken zoals ze zelf zeggen gaan ook de Zwitserse broer en zus, Lukas en Lenca mee en komen we 's morgens bij het ontbijt nog de Amerikaan Ross tegen die een mountainbiketochtje ook wel ziet zitten *op weg met Rachel en Ross, dat kán ook haast niet goed gaan*. De weg langs de watervallen is voor het grootste gedeelte downhill, erg relaxed en natuurlijk komen we de nodige mooie en gigantische watervallen tegen.
Helaas krijgt Lenca tijdens een beklimming een lekke band die Gijs helpt plakken. Alleen vergeet hij de buitenband te checken dus na nog geen 50 meter staat de band weer slap. En dat we aan teambuilding doen blijkt wel als we met zijn zevenen de band opnieuw plakken. Het laatste stukje naar de grootste waterval doen we al wandelend en zo komen we aan bij Pailón del Diablo. Deze waterval is 60 meter hoog en het water komt met bakken naar beneden. Al kruipend door nauwe doorgangen komen we achter de waterval terecht en binnen no time zijn we zeiknat van het water. De terugweg pakken we slimmer aan en gooien we de fietsen achter in de pick-up truck om zo terug te gaan naar Baños.
Deze dag was het de 11^e van de 11^e is en in het zuiden van Nederland mag dan wel officieel de carnaval beginnen; in Ecuador kunnen wij deze ook makkelijk inluiden. Tijdens het diner vliegen de Piña Colada's over tafel tijdens het Happy Hour en we zetten de avond voort in de twee meest bekende kroegen van Baños samen met de locals. Verkleed zijn we dan niet maar wij kunnen wel zeggen dat we al salsa dansend *tenminste, de Ecuadorianen hebben duidelijk flexibelere ledematen dan die houten Klazen van een Nederlanders*, shotjes drinkend en de keel schor lachend de carnaval hebben ingeluid.
De ochtend viel voor ons dan ook allemaal tegen want zelfs het supergezonde fruitontbijtje vond onze magen niet prettig. Een vette hap van chips, friet en kip ging er beduidend makkelijker in. Fijn dat we deze dag een 8-uur durende busreis voor de boeg hebben... De avond dat we in Cuenca aankomen, komen we ook niet verder dan de bank in het hostel waar we met zijn vieren een foute dvd kijken.

Bezoek aan Cuenca in het water gevallen
Vol goede moed staan we de volgende dag op maar als we de gordijnen openschuiven blijkt het weer te regenen. We bezoeken snel een kerk waar juist een mis bezig is en daarna duiken we de kroeg in om de rest van de middag te besteden aan een uitgebreide brunch met glühwein. De voorgenomen hike in een nationaal park valt in duigen en als afscheidsdiner koken Vicky en de Belgische Joris een heerlijke pasta voor ons in het hostel. 's Avonds hebben we, ondanks dat we in Cuenca niks hebben uitgevoerd, nergens meer de puf voor dus liggen we vroeg in bed.
's Morgens is het dan zover en nemen we met moeite afscheid van Vicky en Rachel; een dikke anderhalve week hebben we met hen gereisd en hebben we er weer ‘friends for life' bij. Met de klompjes van Ome Carel als aandenken aan ons nemen ze met tranen in de ogen afscheid van ons. Hebben zij *en wij* geluk dat we ze over een kleine twee weken weer zien in Cusco, het zuiden van Peru.

Vilcabamba: Valley of Longevity
De laatste dagen in Ecuador verwennen we onszelf door een luxer hostel uit te zoeken met een spectaculair uitzicht op de vallei van Vilcabamba. Vilcabamba staat bekend om het feit dat de mensen hier gemiddeld het oudst worden van Zuid-Amerika. Er zijn hier meer 100-jarigen dan ergens anders en de Vilcambambenses *de inwoners* zeggen dat dit komt omdat zij een eenvoudig leven leiden zonder stress maar met genoeg frisse berglucht. Bij deze zetten wij hopelijk ook een paar streepjes extra achter onze leeftijd.
De regen was blijkbaar hardnekkig want het zet de eerste dag in Vilcabamba nog even door maar de dagen daarna wordt het beter. Eén dag gaan we als echte rancho's, inclusief flashy hoed en laarzen, al in draf vier uur lang door de bergen van Vilcabamba. Waren de paarden tijdens de Quilotoa-Loop niet vooruit te branden, hier moest je aan de teugels gaan hangen om ervoor te zorgen dat ze stopten. Vooral Siets vond dit minder prettig! De tocht daarentegen was schitterend en samen met onze jonge ruiter als gids liepen we via watervallen door de bergen om vervolgens bij één van deze watervallen te lunchen; zelfgemaakte kaas en guacamole en bij deze: Gijs heeft het allebei gegeten en het was heerlijk!! Tot wat voor inkeren je tijdens zo'n reis kunt komen...
De andere dag kiezen we voor het lopen van een hike ter voorbereiding op de Inca-trail in Peru. We kiezen een gemiddeld zware hike en ook deze hike brengt ons door de schitterende en vooral groene natuur van Vilcabamba. Het begin naar een hoogte van 2100 meter is behoorlijk pittig maar we worden beloond met een schitterend uitzicht; aan de ene kant zien we de vallei van Vilcabamba en aan de andere kant kijken we zo kilometers ver Peru in. We lunchen bovenop de top van een berg voordat we via kleine paadjes *niet geschikt voor mensen met hoogtevrees* met diepe afgronden en droge rivierbeddingen weer in het gezellige dorpje aankomen.
En natuurlijk; na inspanning komt ontspanning en dus relaxen we de laatste dag in Vilcabamba in ons luxe backpackers resort en hiermee sluiten we Ecuador af!!
Na drie weken rondreizen door Ecuador kan ook Gijs zeggen dat Ecuador in de top zoveel staat van favoriete landen. We hebben veel gezien, meegemaakt en vooral erg veel gelachen met Rachel en Vicky (we miss you guys!) maar reizen betekent doorgaan en vandaar dat we de komende dagen drie lange busritten voor de boeg hebben om in centraal Peru te komen ter voorbereiding op de Inca-trail die voor ons op 28 november zal beginnen. Dus na onevenaarbaar Ecuador zijn we nu weer back on track!

* Voor onze laatste foto's van Ecuador; hier klikken en scrollen maar...