Inmiddels zijn we alweer halverwege onze reis door Nieuw-Zeeland en hebben we in de afgelopen vier weken het Zuidereiland van Noord naar Zuid en van Oost naar West verkend. In de twee weken nadat we afscheid genomen hebben van Gerrit en Anny hebben we weer veel gezien, gewandeld en heeft Lady Luck ons naar veel afgelegen en ongerepte plaatsen gebracht...

Knikkers en puzzels
Nadat we Dunedin achter ons gelaten hebben zetten we onze koers verder richting de Moeraki Boulders; immens grote ronde keien op het strand en tienduizenden jaren geleden ontstaan door middel van sedimentaire afzettingen en fossiele resten (welkom bij aardrijkskunde les 8). Bizar om te zien en nog aparter dat ze er over tig jaar niet meer zullen zijn; niet door invloeden van de mens maar door de aarde zelf. We maken een fikse strandwandeling voordat we onze route voortzetten naar Wanaka, een skioord. Maar wij binden de latten niet onder, in plaats daarvan breken wij onze hersenen op verschillende spellen in Puzzlingworld. In de drie uur die we daar doorbrengen krijgen we het voor elkaar om amper een puzzel op te lossen. Ligt het nu aan de moeilijkheidsgraad van de puzzels of aan ons brein?? Wanaka is verder een gezellig dorpje dat een beetje Oostenrijks aandoet met allemaal toeristen in skikleding, snowboots en veel après-ski. Wij après-wandelen daar een avondje voordat we verder gaan naar twee van de meest toegankelijke gletsjers op aarde: de Fox en de Franz Josef Glaciers.

Alleen als het ijs- en ijskoud is...
Broeikaseffect, smeltende gletsjers, stijgende zeespiegel.. Allemaal begrippen die samenhangen met de opwarming van de aarde en het geluk dat wij deze gletsjers nog in volle glorie konden zien en misschien over tien jaar helaas niet meer. Voordat we in de namiddag een volle middag op de Fox gletsjer gaan lopen maken we eerst een tweetal wandelingen rondom de gletsjer: wat een gigantisch verschijnsel is het!! Tig biljoen ton aan ijs dat voor ons opdoemt en 's middags brengen we een aantal uren door op en rondom de gletsjer. We binden de crampons (soort spikes die je onder je schoenen bindt) onder en lopen afwisselend op, tussen en door het ijs: WAUW! We hebben een erg leuke gids die ons veel weet te vertellen over het ontstaan van de gletsjer, het terugtrekken hiervan en alle processen die hierbij komen kijken. Vooral de afwisseling tussen helderwit ijs, blauw ijs (hard ijs), crevasses (scheuren in het ijs) en de diepe gaten gevuld met smeltwater maken het een absoluut hoogtepunt van het Zuidereiland. De dag daarna verkennen we al wandelend de Franz Josef gletsjer die qua opbouw weer heel anders is dan de Fox. Mooi dat we ze dus allebei hebben kunnen bekijken. Na dit koud intermezzo springen we weer in onze Lady Luck en zij brengt ons naar de Pancake Rocks: rotsen die het uiterlijk hebben van tig op elkaar gestapelde pannenkoeken en ook weer miljoenen jaren geleden ontstaan zijn. Omdat het vloed is wordt het aanzien nog indrukwekkender doordat de golven met een hels geweld tegen de rotsen beuken. Na drie weken reizen door Nieuw-Zeeland blijft de natuur ons hier verbazen!!

Hiken in het Abel Tasman Nationaal Park
Onze laatste dagen op het Zuidereiland brengen we in het noordelijkste deel van het eiland door: het Abel Tasman Nationaal Park. Een park van 23.000 hectare groot en zo totaal verschillend met de rest van het Zuidereiland. In eerste instantie wilden we een kayak huren maar of het ene bureau was gesloten of het andere was ver boven ons budget. Vandaar dat we ons wederom gewaagd hebben aan een 6,5 uur durende hike van ruim 25 kilometer. Met de watertaxi worden we, via Split Apple Rock, naar het startpunt van onze hike gebracht op Bark Bay; een verlaten strand in een prachtige baai. Vanaf hier lopen we afwisselend langs mooie, heldere baaien met goudgele stranden en door met varens bebost gebied. Het is een, voor ons doen, vrij eenvoudige hike waardoor we volop kunnen genieten van de schitterende natuur. We picknicken op het strand van Torrent Bay voordat we ons wagen aan de tocht via een estuarium (een zeearm die bij eb droog komt te liggen) naar het verdere verloop van de hike. Bovendien is er hier een getijdenverschil tussen eb en vloed dat kan oplopen tot maar liefst 6 meter! Helaas ligt ons wandeltempo weer zodanig hoog dat we iets voor eb aankomen bij het estuarium. Zin om een uur te wachten hebben we niet dus zoeken we bizarre oplossingen om, zonder nat te worden, aan de andere kant van de rivier te geraken. Hierbij 2 oplossingen: 1. Siets trekt één schoen uit en met in de linkerhand een stok van nog geen halve meter probeert ze al hinkelend de overkant van de rivier te bereiken (resultaat: één ijskoude voet en één doorweekte schoen), 2. Gijs probeert de 5 meter vanuit stand te overbruggen met 2 sprongen (resultaat: twee doorweekte schoenen en een zeiknatte broek). Wij zijn er nog niet over uit welke oplossing de beste was (waarschijnlijk optie 3: gewoon minder snel lopen en wachten tot het helemaal eb is). Het laatste gedeelte lopen we via verschillende baaien met wederom schitterende uit- en vergezichten terug naar Marahau, het beginpunt van het Abel Tasman Park. Aan het einde van middag komen we hier aan en na dik 6,5 uur lopen zeggen onze voeten dat het genoeg geweest is voor vandaag en zijn we blij de gewone schoenen weer aan te kunnen trekken. Het Abel Tasman Nationaal Park is een absolute aanrader en voor ons een prachtige afsluiting van het Zuidereiland.
De dag daarna rijden we naar Nelson waar we nog een hele foute rommelmarkt zien en waar we een bijzondere zondagochtendmis bijwonen (mochten de pastoors klagen dat de kerken niet meer vol zitten in Nederland, misschien moeten ze een voorbeeld nemen aan hoe ze de diensten hier in Nieuw-Zeeland draaien. Er staat een jongerenband op het podium die constant muziek maakt en de mensen zingen wat ze willen zingen ook al is er helemaal geen bijbehorende tekst). Heel bijzonder en indrukwekkend om dat mee te maken en ook het gegeven dat het toevallig de viering van de 40^e verjaardag van de City Church hier in Nelson is.
Gistermorgen zijn we aangekomen op het Noordereiland en de resterende 2 weken zullen we door het Noordereiland gaan touren waarbij we nog de nodige hoogtepunten van Nieuw-Zeeland aan zullen tikken voordat we de warmte weer gaan opzoeken op een eiland midden in de Grote Oceaan... Kia Ora Noordereiland!

* Klik hier voor de foto's van het tweede gedeelte op het Zuidereiland. Wel weer even naar beneden scrollen.