Siets en Gijs op wereldreis!

Prachtig en tragisch Cambodja

Cambodja, het land met misschien wel de meest tragische en verschrikkelijke geschiedenis van Azië. Een land dat na 1979 opnieuw opgebouwd moest worden en waar je nu nog steeds de gevolgen van ziet: nauwelijks ouderen, veel bedelende kinderen en veel mensen met een verminkt gezicht of missende ledematen. Toch hebben wij ook het mooie en vrolijke Cambodja gezien de afgelopen anderhalve week. Cambodja, een land met een verschrikkelijk verleden maar met een geweldig vriendelijke bevolking...

Khmer Rouge en Pol Pot
Als we 's avonds laat in Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja, aankomen ontmoeten we Pleunie, een oud-collegaatje van Gijs van de Twinkeling, waar we anderhalve dag gezellig mee optrekken. Na een kort rondje Royal Palace - de huidige residentie van de nog jonge koning van Cambodja - gaan we naar de Killing Fields. Voordat we vertellen hoe indrukwekkend dit was, eerst een stukje geschiedenis om alle gebeurtenissen en horror hier te begrijpen..

Tussen 1975-1979 was de Khmer Rouge, onder leiding van Pol Pot, aan de macht in Cambodja. Ze streefden een communistische ideologie na waarbij alle steden werden ontruimd en de mensen werden gedwongen om op het platteland te leven en werken. Er bestonden 2 klassen: ‘the Ancients' - de mensen die al op het platteland leefden en in hun ogen dus goed waren - en ‘the New People' - alle hoogopgeleiden en stadsmensen die in hun ogen heropgevoed moesten worden. De mensen hadden niks meer te vertellen en ze hadden te luisteren naar de wil van ‘Angkar', de onzichtbare organisatie van de Khmer Rouge. Zo werden al hun persoonlijke spullen afgenomen, families van elkaar gescheiden en moesten de mensen 16 uur per dag werken. De voedselvoorziening was niet genoeg en de mensen leefden onder erbarmelijke omstandigheden en stierven dan ook van uitputting en honger. Naar schatting zijn er tussen de 2 en 3 miljoen mensen gestorven in deze 4 jaar, terwijl de totale bevolking van Cambodja 7 miljoen mensen bedroeg. Ook werden mensen opgesloten, gemarteld, ondervraagd en vermoord. Het Tuol Sleng museum was oorspronkelijk een middelbare school, maar de Khmer Rouge heeft deze gebruikt als gevangenis (S-21) en martelkamer. Het precieze aantal gevangenen is onbekend, maar schattingen lopen uiteen van 14.000 tot 20.000 mensen (dit dus alleen in Phnom Penh!). De gevangenen zijn later in het uitroeiingskamp Choeung Ek - the Killing Fields- omgebracht. Om kogels te sparen sloeg de Khmer Rouge kinderen dood door ze tegen bomen aan te slingeren of bij ouderen de hoofden in te slaan met de achterkant van geweren. Ook doodbloeden werd veel toegepast. In totaal zijn er zo'n 19.500 killing fields in Cambodja te vinden.
Bij de Killing Fields hangen verschillende bordjes met ‘keep silent' maar die hoeven ze eigenlijk helemaal niet op te hangen; je wordt vanzelf doodstil door alleen al na te denken wat hier heeft plaatsgevonden. Een groot monument met duizenden schedels en botten herinnert aan de gruwelijkheden die hier hebben plaatsgevonden. Met een wee gevoel in onze maag lopen we hier een tijdje rond.
Dit weeë gevoel wordt nog eens versterkt als we de dag daarna (als we alweer afscheid hebben genomen van Pleunie) met zijn tweeën het Tuol Sleng-museum bezoeken. We bekijken allereerst een documentaire over de gevangenis waarbij een Cambodjaanse vrouw centraal staat. Totaal gedesoriënteerd en verward komen we uit de documentaire en lopen we door de vier gebouwen van de gevangenis. We lopen door kleine hokjes van 1 bij 2 meter waarin gevangenen wachtten welk lot hun te wachten stond, we zien de martelkamers met enkel een bed en de bloedvlekken op de vloer zijn nog zichtbaar. Het meest onvoorstelbare is nog dat de vier hoogste leiders van de Khmer Rouge pas in 2007 (!) terechtgesteld zijn en het ergste van alles is nog dat de aanstichter van dit alles, Pol Pot, zijn straf heeft ontlopen omdat hij in 1998 stierf. Deze mensen hebben altijd ontkent van het bestaan van de gevangenis en de Killing Fields af te weten... Na het bezoeken van deze gevangenis hebben we een halve dag nodig om bij te komen van deze gruwelijke gebeurtenissen.
's Avonds op het terras in Phnom Penh zien we verschillende kinderen met mandjes boeken voorbij komen. Zij moeten die boeken dan verkopen en het geld gaat vervolgens naar hun moeder. Zo komt Kally, een meisje van 13, bij ons aan tafel om ons boeken te verkopen. We raken met haar aan de praat en bieden haar een drankje aan. Ze accepteert het en neemt even plaats, totdat ze haar moeder in het vizier krijgt en meteen opstaat. Het is gewoon aangrijpend om te zien dat zo'n kind elke avond moet werken na schooltijd en dat de moeder het geld opstrijkt. Ondanks dat we haar wat drinken gegeven hebben voelt het machteloos omdat je ze bijna niet kunt helpen (in ieder geval niet door ze geld te geven). Ook in die zin maakt Cambodja na drie dagen al een enorme indruk op ons...

Wat en half Wat
Na de gruwelijkheden van de Khmer Rouge in Phnom Penh bussen we de dag daarna door naar Siem Reap voor een dagje tempelen... In Siem Reap bevindt zich Angkor Wat, één van de zeven wereldwonderen (de teller staat al op 3 nu). Siem Reap is een erg gezellig stadje en in alle vroegte bezoeken we het tempelcomplex rondom Angkor Wat. We hoeven jullie natuurlijk niet weer te vertellen dat ook deze tempel in de steigers stond! Ongeveer 7 uur wandelen we in de brandende zon over het gigantische tempelcomplex dat in de 13e eeuw gebouwd werd als mausoleum voor de heersende koning. Persoonlijk waren wij meer onder de indruk van Angkor Thom en Ta Phrom dan van Angkor Wat. Na het bezoeken van Angkor Wat brengt onze tuktuk-driver ons naar Angkor Thom, het grootste tempelcomplex. Vooral Bayon, een tempel met 216 hoofden die je constant aan lijken te kijken maakt veel indruk op ons. Elke heersende koning probeerde de voorgaande koning af te troeven door een nog indrukwekkendere tempel te bouwen. Deze koning is in zijn opzet in onze ogen in ieder geval geslaagd.
We nemen een breakie op de Barstreet in Siem Reap omdat het gewoon te heet is en we (alweer) voortbewegen op ons eigen zweet. Aan het einde van de middag bezoeken we Ta Phrom, een halve Wat die door mechanische verwering (ja Daan, weer een lesje Aardrijkskunde) van boomwortels uiteen gevallen is. Je ziet dan ook overal grote bomen vanuit en door de tempels omhoog groeien. Deze tempel is bij de buitenstaanders vooral bekend van de film Tomb Raider (of was het tumpri-jder, Bart?). Ze zijn een poging aan het doen om het bouwwerk in zijn oude staat te herstellen maar het lijkt eerder op een nogal amateuristisch Lego-bouwwerk. We zijn dan ook blij dat we het nu nog in de vervallen maar originele staat hebben kunnen bezoeken.
 De hele dag hadden we een superlieve tuktuk-driver die ons na het bezoeken van dit alles zijn dorpje liet zien en we zagen zijn megakleine huisje waardoor we hem iets meer gegeven hebben dan hij vroeg en hij als een kind zo blij was. 's Avonds hadden we afgesproken met Michelle, een oud-collegaatje van Siets van het casino die we per toeval bij Angkor Wat tegenkwamen. Helaas was zij ziek maar we hebben we gezellig gegeten en gekletst met haar vriendin. De dag daarna namen we afscheid van het gezellige Siem Reap en gingen we bepakt en bezakt richting het zuidwesten van Cambodja: Battambang.

Bootje varen en brommertje rijden
De boottocht van Siem Reap naar Battambang schijnt één van de mooiste tochten van Cambodja te zijn. In 8 uur varen we over het grote Tonlé Sap-meer en passeren we complete drijvende dorpen. Ongelofelijk dat mensen zo op het water kunnen leven in mini-bootjes die dienst doen als huizen. Niet alleen huizen drijven op het water, we zien ook scholen, politiebureaus, postkantoren, tempels en supermarktjes op het water drijven! Terwijl wij over het water varen in ons gemotoriseerde bootje zwemmen kinderen in datzelfde water, wordt er in hetzelfde water de was gedaan en fungeert dit water ook als kook- en drinkwater voor de locals. Als we bij een tussenstop in één van die drijvende dorpjes naar de wc gaan (een houten huisje met een gat erin) komt dat rechtstreeks in hetzelfde water terecht; voor ons dus geen duik in dit water..
Na een flinke stortbui komen we in Battambang aan en gaan we meteen door naar de Vietnamese ambassade om ons visum te regelen. Helaas zijn ze dicht dus moeten we maandag terug en dan is het karwei binnen een half uur gepiept.
Ondanks dat Battambang de tweede stad van Cambodja is, is het maar een grauwe en saai uitziende stad. We huren een motorbike om de omgeving te verkennen.
Het plan was om een toeristisch rondje te doen langs de tempels, de killing caves en de bamboetrein maar na één tempel die we bereiken door naar de top van een berg te klimmen houden we het voor gezien. De killing caves worden ook nog door ons bezocht maar ze staan zo slecht aangegeven en informatie wordt er nauwelijks gegeven op een hoop bordjes met ‘donation please' na. Dan maar off-road; de rest van de dag nemen we kleine, onverharde weggetjes en komen we door verschillende plattelandsdorpjes waar we elke keer weer hartelijk ontvangen worden door de kinderen maar ook de ouderen roepen vrolijk naar ons. Dit is het Cambodja dat we wilden zien!!
Na twee dagen Battambang nemen we de bus terug naar Phnom Penh waar we voor de laatste avond Cambodja neerploffen bij hetzelfde restaurantje als de eerste keren in Phnom Penh. De laatste avond brengen we door samen met een Nederlandse jongen en Belgisch meidje onder het genot van een Ankor biertje. Inmiddels zijn we na een toeterende busrit met een stel kakelende Cambodjaanse vrouwtjes aangekomen in Saigon, oftewel Ho Chi Minh City, Vietnam. De komende 3 weken zullen we dit land gaan ontdekken.

Op dit moment zijn we alweer 3 maanden onderweg en willen we via deze weg iedereen bedanken voor alle superleuke mailtjes en reacties (hoe onzinnig ook) op onze reislog! Elke keer als we een nieuwe verhaal, video of foto's plaatsen zijn we zo benieuwd wat voor reacties we krijgen. Dus.. Keep on going dan blijven wij de verhalen schrijven!!!

Reacties

Reacties

Janny

Koude rillingen kreeg ik bij het lezen van het eerste gedeelte van het verhaal, kan me jullie gevoel heel goed voorstellen, dat hadden Roland en ik toen we in Auswitz/Birkenau rond liepen, maar het verhaal mag vooral NIET vergeten worden.
Maar ook complimenten naar jullie toe dat jullie niet alleen het " mooie" van een land gaan bekijken.
Heel veel plezier in Vietnam de komende weken.
Liefs mam/Janny xxx

Lotte en de rest!

Wat een verhaal!
Echt onvoorstelbaar...
Wat een ervaringen, kennis en belevenissen doen jullie op! (En wij zo met jullie...) Fijn dat we met jullie mee mogen genieten... of even mee stil (mogen) blijven staan bij de indrukwekkende feiten!

Siets, nog een paar nachtjes en dan is ons jaarlijkse hennieweekend... helaas zal je die dit jaar moeten gaan missen... maar je maakt vast weer hele bijzondere dingen mee in Vietnam! Wij zullen aan je denken en jou kennende haal je de schade volgend jaar wel weer in :-)

Geniet ervan in Vietnam!
X Lotte en de rest van de fam

Moniek

Sow, heftig allemaal. Ik moest ook meteen aan Auschwitz denken waar Roy en ik vorig jaar zijn geweest. Zo raar om op zo'n plek te zijn waar zo veel is gebeurd.
Maar gelukkig zien jullie ook leuke dingen, dat is ook fijn om te horen!
Veel plezier in Vietnam!!
x Moniek

Annemiek

Haa neef en ' nicht', Wat een verhaal!zo zie je ook de tragische kant van Cambodja. Kan me goed voorstellen hoe jullie je gevoeld hebben toen jullie daar rond liepen.
Wat een geschiedenis heeft dat land.
Ook mooi om de andere kant van Cambodja te zien.
Jullie verhalen blijven me boeien dus schrijf maar gauw weer een nieuwe ;)
Liefs en heel veel groetjes uit Venray

Niek

Als reactie bij de foto's gaf ik al aan hoe heftig de geschiedenis tekeer kan gaan bij een vreedzaam volk. Alle respect voor jullie genuanceerde reportages! Knap werk, ik kijk alweer uit naar jullie belevenissen in Vietnam! groetjes uit (nog) Mokum!!

Ben

dat is dus geen motorbike he! Die helm staat Siets daarentegen wel weer erg goed wat alles goed maakt.
Gijs, ben je nog bij Sietske daar? Ik zie je niet op de foto?
Hier alles prima

Ben

trouwens....hebben jullie ook zo'n zin in een echte frikandel speciaal van vette perry?

Eelke

Nou, omdat jullie anders stoppen met verhalen schrijven, dan toch maar berichtje ;-)
Indrukwekkend he Cambodja, zoveel mooie dingen en gruwelijkheden bij elkaar. Onbegrijpelijk dat zoiets zich ruim 30 jaar geleden nog heeft af kunnen spelen..
Een ding, zijn jullie er achter gekomen waarom er zoveel mensen in hun pyjama lopen daar?
Have fun in Vietnam, ga zeker naar Hoi An en Sapa (trekking met homestay)! Xx

Carolien

Heavy verhaaltje!!!
Ontzettend indrukwekkend wat jullie allemaal zien... Maar daardoor zoveel te meer interessant!
Op naar vietnam, ik kijk weer uit naar het volgende verhaal, wat zien jullie toch gigantisch veel van de wereld, echt heel gaaf!
Have Fun
Carolien

Carolien

Pfff en heavy foto's... ook ik moest meteen aan concentratiekampen e.d. denken... Maar ook zeker indrukwekkend hoe mensen daar in Cambodja leven, in hutjes, dan mogen wij hier toch zekers te weten nooit meer klagen!

Pleunie

Hey lieverds!
Wat een herkenbaar verhaal! haha!
Het was super leuk om jullie daar te ontmoeten! Jammer dat jullie de Killing Caves niet hebben kunnen vinden! Maar wel leuk dat jullie toch de boot hebben genomen! Was het wel waard toch?!

Ik ben inmiddels in Surat Thani waar ik met dikke vette kriebels in mijn buik een uur aan het wachten ben op de bus naar Krabi! Ik kan echt bijna niet geloven dat ik weer terug ga! Maja, hoevaak heb ik dat al niet gezegd? ;)

Geniet van Vietnam! Ik heb al meer mensen gesproken die zeiden dat het daar super mooi was!

x

Diana

Hoi Gijs,
O wat krijg ik er ook zin in. Deze zomervakantie gaan we naar Thailand en Cambodja. En bezoeken ook het Angkor Wat en Phnom Penh. Leuk om deze verhalen dan te lezen.
Hopelijk keert de rust weer terug in Thailand want op dit moment is er een negatief reisadvies.
Maar het zijn nog een aantal weken voor we gaan. Dus we hopen het beste.

Groetjes en nog heel veel reisplezier.

Ria en Sjaak

Mijn god wat een gruwelijk verhaal.
Dit doet helaas niet onder voor de Holocaust, beide onvoorstelbaar mensonterend.
"De geschiedenis leert ons, dat de geschiedenis ons nog niets geleerd heeft."
Gelukkig ook nog mooie dingen gezien.
Dus ook voor jullie keep on going!!

Groetjes Ria en Sjaak en de bups.

Ron C

Hoi Siets en Gijs,
Wat een verhaal zetten jullie hier op de site neer.
Ben er stil van.
Maar ga nu vooral door met genieten.
Vele groeten van de buren.

sjef en ans silvertand

Ondanks het feit dat je de verhalen en geschiedenis van het land al vaker in documentaires hebt gezien, blijft het weer schokkend als je jullie verhalen zo leest.
Het moet helemaal horror zijn als je daar zo ter plekke rondloopt....kun je je helemaal niet voorstellen dat zo'n dingen echt gebeurd zijn.
Geniet van jullie weekjes in Vietnam en wij verheugen ons al op jullie volgende reisverhaal!

Groetjes, Ans en Sjef

Dorien

Heftig, zeg! Wat kunnen jullie het mooi schrijven, het voelt soms of je er bij bent. Veel plezier in Vietnam, en op naar de vlg. verhalen!


gr. Dorien en de mannen!

Nelly en Lej

Aangrijpend weer jullie verhalen. Hoe is het met jullie harde schijf, die raakt toch wel overvol denken we zo.
Wat een gigantische belevingen en wat een bizarre geschiedenis. Het e.e.a. is natuurlijk enigszins bekend vanuit de media die jaren geleden het hadden over het proces van Pol Pot en de rode Kmer.
Hier alles rustig,Lars is vandaag 2 jaar en het is spannend of Leonieke nog kan komen of dat ze gaat..............????
Gijs bofkont.. want als je hier was geweest had je ook een hele lange dag rabarber moeten trekken, het was even afzien maar een goed resultaat, en als je van rabarber houdt is het natuurlijk nog anders dan dat je het maar een zure lekkernij vindt.
Sietske en Gijs we reizen via jullie verhalen graag nog met jullie mee, goede reis en tot weer, we denken aan jullie en liefs groetjes van ons.

Julia

Hoi Sietske en Gijs,
Leuk dat jullie mijn weblog gezien hebben, en grappig dat je elkaar dus ook nog eens kan 'tegenkomen'! :)
Ik ga gauw jullie verhalen over Cambodja lezen, wij zullen er vrijdag aankomen waarschijnlijk. Nog bedankt voor de Vietnam tip!
Ik hoop dat jullie net zo'n mooie tijd tegemoet gaan in Sapa als wij!!! Wat is de volgende stop?
Groetjes, Julia

Zwenk

Ha schatten!

Sow wat een indrukwekkende inleiding.. Dit is mn beste geschiedenisles EVER!!!! En hahaha, die helm..piep piep KALIMERO!!! Siets, ben je de weg naar het MPH aan het zoeken... VOLG! Ik weet 't!

Nou luitjes, veel plz nog!

DIKKE KUSSSS!!!!!

Zwenk

Sorry moest MPF zijn!!! xx

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!