Siets en Gijs op wereldreis!

Indonesië: land van vulkanen, rijstvelden en stranden

Indonesië is een land dat in het examenprogramma Aardrijkskunde op de Havo aan bod komt maar toch geeft het een ander beeld als je het land met eigen ogen ontdekt. Het is een land dat bijna 350 jaar onder Neerlands gezag heeft gestaan; het land werd zowel uitgebuit als deels weer opgebouwd door de Nederlanders en het feit dat de Nederlanders hier gezeten hebben is in het dagelijks leven nog terug te zien. Woorden als redaksi, taksi, polisi, knalpot en wortel vertellen hier de Nederlandse invloeden al is de cultuur totaal verschillend met die van ons. We hebben ‘maar’ 2,5 week door Java en Bali gereisd maar weten één ding: we komen nog eens terug!

Niets is toeval?!
Na heel wat vertraging vanuit Myanmar en Kuala Lumpur komen we ’s avonds laat in de metropool Yogyakarta (ook wel Jogja genoemd) aan. Een hele vriendelijke taxichauffeur vertelt ons honderduit over zijn stad en zijn eiland Java. Java is het dichtstbevolkte eiland van Indonesië en dat merken we als we de dag daarna de stad bezichtigen. Op weg naar het paleis van de sultan, het Kraton, worden we om de paar meter aangesproken of we een becak, een fietstaxi willen. We slaan nog even af omdat de afstanden tussen de sites in Jogja goed te doen zijn.
Het Kraton is zowel de huidige residentie van de sultan als ook het culturele en politieke hart van Jogja. Het is een grote compound waar ongeveer 25.000 mensen wonen en werken met haar eigen markt, school, moskee en winkeltjes. Persoonlijk vonden wij het niet heel erg spectaculair maar of dat nu komt omdat wij in de loop der jaren ietwat verwend zijn met allemaal paleizen of dat het kwam omdat alles in het Bahasa geschreven was waardoor je bijna wel een gids nodig had. Wij kunnen het niet zeggen..
Vanuit het Kraton lopen we door (‘You want transport?’) naar Taman Sari. Taman Sari is het buitenpaleis van de sultan met allemaal zwembaden en kleine paleisjes. Binnen Taman Sari kom je in een wirwar van kleine straatjes terecht en wandel je echt door de kampongs (de kleine volkswijkjes). Na een heerlijke fruitshake nemen we dan toch een becak terug naar ons hotel. Als we ’s avonds willen gaan eten zien we daar ineens twee collega’s van Siets in een barretje zitten en als we later op de avond ook nog een andere collega van Siets tegenkomen is de vraag snel gesteld of dit toeval is?
De dag daarna als we op de goddelijke tijd van 03.00 ’s nachts opstaan om naar de Borobudur te  gaan is het ‘toevallig’ ook Gijs zijn verjaardag. Gijs kan zo wel optimaal van zijn verjaardag genieten! We staan niet voor niets zo vroeg op omdat we de zonsopkomst willen zien bij de bekende Borobudur. Wat Angkor Wat is voor Cambodja en Bagan voor Myanmar, dat is de Borobudur voor Indonesië. Dit immense boeddhistische tempelcomplex heeft in de loop der jaren al veel aardbevingen en vulkaanuitbarstingen doorstaan maar is zo goed als intact gebleven.
Als we aan komen lopen in het donker zien we de contouren van de Borobudur al voor ons opdoemen en misschien vonden we dit achteraf wel het meest indrukwekkende van het complex. In het hoogseizoen bezoeken ongeveer 90.000 mensen de Borobudur en met dat gegeven wilden wij wel heel wat eerder opstaan om de grote massa te ontlopen.
We zien de zon heel langzaam de horizon in tig verschillende kleuren veranderen waarbij de Borobudur op de voorgrond langzaam duidelijk wordt tussen de optrekkende nevel met op de achtergrond de vulkaan Merapi. Uren hebben we hier rondgelopen voordat we de taxi terug namen richting Jogja om even een paar uurtjes wat slaap te pakken in het hostel.
Tegen het begin van de middag voelen we ons weer als herboren en huren we een scooter om richting de Prambanan te brommeren. Bezochten we ’s ochtends een boeddhistische tempel, ’s middags was het de beurt aan de hindoeïstische tempel Prambanan. Deze tempel is het hart van het hindoeïsme op Java en de tempels dateren uit de 8e tot en met de 10e eeuw. Het hele complex werd in de jaren daarna verlaten omdat het zwaartepunt van het hindoeïsme zich verplaatste naar Oost-Java.
Op dit moment zijn ze druk bezig om de tempels te restaureren maar we kunnen ons wel indenken hoe indrukwekkend dit geweest moet zijn. Apart blijft dat tijdens de vele uitbarstingen en aardbevingen deze complexen stand hielden terwijl de moderne gebouwen tegen de grond gingen..
Deze (wederom) afwisselende en indrukwekkende verjaardag van Gijs sluiten we af met een aantal borrels in een kroegje samen met de collega’s van Siets. 
Bulderende Bromo en Ijen       
Na de verjaardag van Gijs is het weer vroeg op om de trein te pakken vanuit Jogja naar Malang. De trein raast langs dorpjes en mooie groene rijstvelden voordat we weer met de nodige vertraging aankomen in Malang. Was het eerst nog de bedoeling om hier een nacht te slapen, die plannen werden ‘verstoord’ toen we de optie kregen om ’s nachts nog te vertrekken richting de Bromo en Kawah Ijen vulkanen. Na een (hele) korte powernap zaten we om 12.00 alweer in de minivan met een aantal Italianen, Nederlanders, Denen en Fransen op weg naar Oost-Java.
In alle vroegte komen we aan bij de voet van de Gunung Penanjakan van waaruit we de zon op zien komen in de verte. De lucht kleurt weer in afwisselende kleuren en tussen de laaghangende wolken door zien we de nog rokende vulkaan Raung die in Indonesië voor nogal wat overlast voor het vliegverkeer zorgt. Kijkend naar rechts zien we de enorme caldera krater waarin de Bromo gelegen is.
De Bromo is een behoorlijk actieve vulkaan met ongeveer om de 5 tot 10 jaar een eruptie (en dat is kort op elkaar kunnen we jullie zeggen)… In de krater zijn nog twee andere vulkanen ontstaan en het aanzicht is *niet alleen voor een aardrijkskundedocente maar ook voor elke leek* indrukwekkend.
Na de zonsopkomst springen we weer in onze stoffige jeep die de caldera inrijdt om zo de Bromo te kunnen beklimmen. Na wat stof happen en de nodige traptreden staan we aan de rand van de rokende en naar zwavel ruikende krater van de Bromo. Achter ons trekt de ochtendmist op en we wanen ons net zo goed weer even in het mooie Bolivia met al deze vergezichten.
Behoorlijk stoffig geworden scheuren we door naar ons hotelletje met zwembad waar we gezellig kletsen met Mirjam en Joyce, twee leuke en gezellige Hollandse meiden. Ook nu weer niet uitslapen maar wederom om 12.00 ’s nachts ons bed uit om ons op te maken voor een hike in de krater van de Kawah Ijen vulkaan. Deze hike is niet voor iedereen bestemd want mensen met astma of een mindere conditie worden geacht in het hotel te blijven. Wanneer we aan de kraterrand staan krijgen we onze gasmaskers die we op moeten zetten voor de afdaling.
De Kawah Ijen is een vulkaan waaruit grote wolken zwavel opstijgen en zonder gasmasker zorgt dat acuut voor brandende ogen en longen. Het stinkt ontzettend naar rotte eieren en gezond is het volgens ons absoluut niet (het kratermeer van de Ijen blijkt met een zuurgraad van 0,18 ook het zuurste meer ter wereld te zijn). Tijdens de afdaling zien we kleine mannetjes met rieten manden op hun schouders een behoorlijke lading van deze zwavelblokken naar boven sjouwen. Zo’n mandje moet minimaal 50 en mag maximaal 90 kilo wegen en de werkers versjouwen deze manden twee keer van onder naar boven en krijgen daar nauwelijks iets voor betaald.
De zwavelblokken worden in fabrieken bewerkt en gebruikt voor o.a. cosmetica en medicijnen. Naast de grote gele zwavelblokken is het andere bijzondere aan deze vulkaan het blauwe vuur. Dit blauwe vuur ontstaat wanneer de zwaveldampen in aanraking komen met zuurstof/lucht en dus vlam vatten. Je kunt het blauwe vuur alleen ’s nachts zien en dan ziet het er echt apart uit.
Nadat we de zon op zagen komen boven de vulkaan hebben we de weg naar boven weer ingezet en bij ons busje aangekomen voelen we ons allemaal vies, stoffig en vooral hebben we het idee een uur in de wind te stinken (wat waarschijnlijk ook echt zo was). Binnen no time zetten we de weg in naar de ferry die ons naar Bali brengt. Het Bali van eindeloos relaxen en de laatste etappe van onze reis…
Aan mijn Nusa..
We hebben bij de ferry even getwijfeld of we naar de bountyeilanden van de Gili’s zouden gaan of het iets dichterbij het vasteland van Bali zouden houden. De lagere kosten én de kans op het zien van manta’s en mola mola’s (sunfish) gaven de doorslag om te kiezen voor het nog niet zo toeristische eiland Nusa Lembongan. Na even zoeken (niks boeken vooraf en dan in het hoogseizoen op reis gaan is niet altijd even handig) kwamen we in een waar paradijsje terecht. Voor nog geen €25 per nacht met zijn tweeën zitten we in een mooie hut en ligt het zwembad bijna letterlijk op het strand. Hier gaan we eens even optimaal genieten de laatste week!
En dat genieten hebben we gedaan. De dagen bestaan uit lekker eten, relaxen aan het strand en zwembad, boekje lezen en gewoon rondkijken hoe het leven aan de eilandgangers voorbij trekt. Op dit eiland ’s avonds geen dronken partygangers maar kleine jongetjes die proberen om hun vlieger, gemaakt van een vuilniszak, zo hoog mogelijk in de lucht te houden..
Genieten doen we ook op en in het water als we één dag meegaan met ‘Captain Coconut.’ Een gedreven jonge gast die helemaal idolaat is van de wondere onderwaterwereld. Wanneer we even ronddobberen tussen tig andere bootjes in Manta Bay komt hij met een voorstel: ‘Ze zeggen dat hier geen manta’s zitten. We kunnen hier snorkelen of we vertrekken naar Manta Point, een half uur verderop waar we gegarandeerd manta’s zien.’ Gelukkig hoefde onze boot hier niet heel lang over na te denken en zo kwamen we na een half uur op open zee als enige bootje vol snorkelaars in Manta Point aan. Gijs lag na een halve seconde al in het water en net op het moment dat Siets het water in wilde springen riep Gijs dat ze beter even kon wachten omdat op dat moment drie gigantische mantaroggen onder haar voeten doorzwommen!
We hebben een uur in het water gelegen bij Manta Point en in totaal meer dan 25 roggen voorbij zien zwemmen, variërend in grootte van 3 tot zelfs 5,5 meter breed!!! Ze zwemmen heel relaxed rond het ‘cleaning station’ zoals de duikers Manta Point ook wel noemen. Behoorlijk indrukwekkend wanneer we op drie verschillende plekken rondom Manta Point het water induiken en telkens omringd worden door giga manta’s.
Na deze belevenis gaan we daarna nog langs Long Bay en Mangrove Point om het meest prachtige koraal en de visjes te zien voordat we helemaal vol adrenaline weer aan land gaan. We hebben mega geluk gehad omdat de dagen daarvoor de duikers soms 3 of 4 manta’s zagen en wij op drie plaatsen gewoon 25 manta’s in totaal zagen! Er zaten er zoveel dat je ze vanaf de boot ook gewoon kon zien. Machtig!
Dat machtige doet Gijs tijdens zijn dagje duiken nog eens over als hij weer gaat duiken bij Manta Point maar ook bij Crystal Bay. Ook bij deze duiken weer genoeg mantaroggen, koraal en verschillende visjes om hem heen. Helaas liet de mola mola zich tijdens de duiken niet zien, maar ach, je kunt niet alles hebben he?! Op de laatste dag in Nusa relaxen we weer aan het zwembad en in de zee en nemen we een heerlijke Balinese massage waarbij alle spieren en ledematen behoorlijk los gemasseerd zijn. Een heerlijk ontspannen afsluiting..
Surf ’n Turf op Bali
Na bijna een week op Nusa Lembongan gezeten te hebben verlieten we dit paradijselijke eilandje om terug te keren naar Bali voor onze allerlaatste dagen van de reis. Aangekomen in Sanur pakken we een gammel busje dat ons afzet in Canggu; een chill surfersdorpje. Bijna alle scooters die je voorbij ziet rijden hebben een surf rack vastgemaakt aan hun scooter voor hun surfboard.
Ook wij huren voor drie dagen een scooter *zonder zo’n rek* omdat in Canggu alles behoorlijk ver uiteen ligt. Eén dag gaan we met de scooter naar Ubud maar dat bleek nog niet zo eenvoudig te zijn. Elke keer als we de weg vroegen kregen we hetzelfde antwoord ‘Ubud? Oeeh, long way, velly velly fah.’De absolute afstand was maar 31 kilometer maar als je hier een bemo (gammel busje dat om de paar meter stopt om mensen op te halen) neemt dan duurt dat inderdaad velly lang. Gijs laat zien dat hij de Balinese rijstijl al aardig onder de knie heeft en al zigzaggend scheuren we door het verkeer heen. Het lastigste was om de juiste weg te vinden want elke Balinees die we vroegen stuurde ons weer heel vrolijk een andere kant op. Uiteindelijk toch in Ubud gekomen van waaruit we een wandeling maakten door de rijstvelden en over de marktjes struinden.
Aan het einde van de dag op de GPS terug naar Canggu en dat ging wonderwel een stuk sneller en efficiënter. De laatste twee dagen gaan we helemaal op in de surfvibe als we een surfplank huren en de Indische Oceaan induiken bij Ecko Beach. Al die keren oefenen hebben toch wel hun vruchten afgeworpen want het gaat ons eigenlijk (al zeggen we zelf) redelijk goed af.
De golven zijn behoorlijk hoog maar het lukt ons om ze te pakken en bovendien ook nog op die plank te blijven staan! Ecko Beach is daarnaast een plek waar je geen families met kinderen vindt *als je ze al vindt dan staan de kids ook op een surfplank* maar waar de Billabong dames en heren heel relaxed voorbij wandelen of waar iedereen die net uit het water komt een drankje pakt bij een strandtentje verderop waar de deuntjes van Elvis uit de speakers komen.
Vanaf Ecko Beach zie je ook de vliegtuigen af en aan vliegen naar het vliegveld van Denpasar en met een laatste blik op Ecko Beach en de vliegtuigen beseffen we dat ook wij niet ontkomen aan de terugreis. Morgenmiddag is het zover en vliegen we, na vijf heerlijke weken, weer terug naar ons heerlijke Nederland. Helemaal uitgerust en weer een hoop nieuwe ervaringen rijker maken we ons thuis op voor de volgende reis in oktober: IJsland! Dan kan het uitkijken naar een nieuw avontuur weer beginnen..

Reacties

Reacties

Janny

Sietske en Gijs, ik heb ontzettend genoten van jullie prachtig vakantieverhaal. Indonesië staat ook nog op mijn wensenlijstje. Voorlopig geniet ik wel van jullie verhalen en foto's. Goede reis terug en tot maandag. Liefs mam/Janny

Dorien

Mooi en leuk, Sietske en Gijs. Doei

tonnie

Geweldig Sietske en Gijs die verhalen en foto,s van jullie!
Fijn dat jullie weer zo genoten hebben en weer terug kunnen kijken op een prachtige reis. Gr. Tonnie

Gerrit

Mooie verhalen, wat een belevenis allemaal. Tot maandag, dan horen de rest wel van jullie reis

Ardi

Wat hebben jullie weer veel gezien, geweldig!
Moet voor jullie leerlingen toch bijzonder zijn, om les te
krijgen van leraren die al zo veel van de wereld gezien
hebben. Wij wensen jullie een goede reis naar huis.
groeten Tiny en Ardi.

Mia Litjens

Alweer zo'n mooi verhaal en prachtige foto's. Goeie reis terug en tot snel...

Diana Cremers

Wij hebben elkaar zo te horen nagereisd. We zijn niet in Myanmar geweest. Maar wel drie weken rond getrokken op Java en de laatste 5 dagen op Pemuteran op Bali.
Wij hebben ook enorm genoten.
We hebben helaas niet gezwommen met de Manta's.
We hebben het gedaan in Australië. Maar hier hebben we er maar eentje gezien.

José

Waaaaauw wat heerlijk om weer te lezen. Jullie omschrijven het weer prachtig en met de mooie foto's krijgen wij bijna het gevoel dat we erbij waren haha ; )

susan

weer een geweldige belevenis!!! prachtig verhaal en schitterende foto's

Anny

Vanmorgen al gezellig bijgekletst met jullie. Nu het verhaal gelezen en de foto's bekeken. Alweer zooooo mooi geschreven en prachtige foto's.
Het schrijven heb je niet van een vreemde Siets; jouw pap schrijft precies zo over zijn voetreis naar Santiago.

Annemiek

Hallo Gijs. Per toeval via google kwam ik op je leuke reisblog terecht. Wij hebben PRECIES dezelfde plekjes op ons reisschema staan en zijn erg benieuwd of je het adresje nog weet van je verblijf op Lembonagn ennn vanuit waar je de Ijenvulkaan bezoekt. Na vele vluchtvertragingen gemiste vluchten en verdwenen koffers besloten we de Bromo over te slaan.. Dus erg benieuwd of je je plekkie daar nog onthoude. Hebt! Zou super zijn als je ons helpen wilt. Groetjes van Gerhard en Annemiek.

Siets en Gijs

Beste Gerhard en Annemiek,

Wij hebben de trip naar de Bromo en de Kawah IJen gedaan vanuit Malang en hebben dat geboekt bij een kantoortje dat bij ons hostel in Malang zat (Kampong Tourist Hostel); de link staat rechts op onze reissite onder Indonesie.

Het paradijsje op Lembonggan heette Ketut Losmen Bungalows en kun je vinden op www.ketut.net

Heel veel plezier en succes! Mochten jullie nog vragen hebben dan laat het ons gerust weten,

Groetjes Gijs en Sietske

Annemiek en Gerard

Hoi Sietske en Gijs,

Hartelijk voor jullie uitgebreide reactie. Inmiddels is ons Ijenavontuntuurtje bijna geregels (via Denpasar met ferry naar Banjuwanji en dan s nachts om 1uur de Ijen op... In de ochtend wat bijslapen en vervolgens keihard relaxen in Ubud. Dankjewel voor de goede tip op Lembongan! Gelujk checken :D
Lieve groet uit Yogjakarta
Van A en G.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!